Yaşam ve Dostluk

İlerlemektir körü körüne
Karanlık bir yolda;
Yaşam,
Düşmektir boşluğa
Çırpınmaktır bir oltanın ucunda
Havayı solungaçlarına itebilmek için
Yürüyebilmektir çarpmadan duvarlara
Gözlerin bağlı.

Yaşam,
Döner tek bir noktada
Salar kendini
Gevşer
Bulur huzur ve verir
Ölümsüzdür bu anlar
Çünkü sımsıcak kollarındasındır bir dostun
Düşer gözlerindeki bağlar
Görür önünü
Işıkla kamaşan gözlerin
Ve anlar, sallanmak değildir;
Yaşam,
Bir oltanın ucunda hava için
Asıl alt edebilmektir yalnızlığı,
Akılsız bir avuç varlığı
Atan tek bir yürekle.