Kinin beni böyle ayrı kılabileceği hiç aklıma düşmemişti. Kurguladığım hiçbir hayatta, hiçbir varlık bu kadar dolu değildi. Hissettiğim, sırtımı dayadığım güven duvarı yerle bir olmuştu. Toz dumana karışmıştı. Nasıl böyle hissedebiliyor olabilirdim? Nasıl bu uca gelebildim? İzlediğim patika nasıl bir oyunla sapmıştı, nasıl böyle incitebilmiştim? Sakin bir meltemdi aklımdaki belki lakin yavruağzı semanın altındaydı sukuneti. Geçen geceler sema fırtınalıydı, delirmişti, yitmişti. İnanamadım yükselttiğim surlara. Onların ardına sığındım istemeyerek. Neden? Bendeki yabancı kimdi böyle. Sızının pençesinde atan kalbim, ruhumu her bir atımıyla bedenimden dışarı sürüyordu sanki. Aklımdaki sefil delilik beni kör kılmıştı, her zamanki gibi. Acıdan ötesi görünür değildi gözlerime.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder