Dönüp bakamadım bile ne vardı diye geride; ötede.
Bakmadım- bakamazdım.
Öylece bıraktım kendimi.
Okyanustu aklımdaki tek şey; suydu, beyazdı, dinginlikti...
Tanrı'nın kollarında bile hissetmediğim duygular...
Gitti suçlar- ve ben meydan okudum Tanrı'ya asıl suçlu sensin diye.
İşlemişin tenime, ruhuma. Beni-bana.
Ben istemedim.
Vücuduma ruhuma kodladığın bu hayat zaten beni öldürdü dedim her gün.
Ben öldürmedim kendimi dedim.
Doğmadan ölemezdim.
Korktum kendimden sonra.
Yine sığındım sana.
Sarıl diye bana.
Sarıl diye, al insanlığımı; çek beni içimden.
Al sevgiyi benden. Sevgiyle dövdün zaten.
Boş gözlerle ben,
Özendim işte fahişelere.
Sarıl bana, bırakma, sarıl...
Şair: Sevgi Üstün
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder