Kızıl şafaktı doğan,
Binaların tepesinden uzanan,
Yüreğime enginliği tattıran,
Bana umut veren.
Günbatımı gelip çattığında
Terk edince ışık yüzümü
Sönünce umutlarım hayat gibi
Renkler silindi önümden.
Ötem berim karanlık
Tadına vardığım hayat ölü
Zamanım doluyor, biliyorum;
Kızıl şafak düştüğünde üzerime.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder